Usłyszałam ostatnio od nastolatki, że nie wyobraża sobie życia bez aplikacji, która codziennie pyta ją: „jak się czujesz?”. A może zamiast aplikacji warto zacząć od siebie i po prostu zapytać: „jak się czujesz?”, „jak minął ci dzień?”, „może zrobimy coś razem?”.
Prawdziwa rozmowa – bez telefonu w ręku i włączonego telewizora w tle to fundament budowania relacji. Wspólnie spędzony czas i uważność poświęcona drugiej osobie, nawet pół godziny dziennie, są bezcenne.
Warto znać świat swojego dziecka i budować relację opartą na zrozumieniu oraz wspierającej rozmowie. Nie chodzi tu o kontrolę ani nadopiekuńczość, lecz o obecność. Gdy jesteśmy obecni w życiu dziecka, łatwiej przychodzi mu zwrócić się do nas z każdym problemem, a w sytuacji kryzysu emocjonalnego szybciej zauważymy pierwsze sygnały ostrzegawcze.
Jeśli chcesz popracować nad komunikacją w relacjach z najbliższymi – zapraszam do kontaktu.